Van 19 tot en met 26 april heeft een groep van 12 personen een roeivakantie gehad op en bij
het Lago Maggiore in Noord-Italië. Er waren 8 roeiers en 4 niet-roeiende partners, die als een
soort walploeg fungeerden. De roeiers waren afkomstig van Epsilon in Leeuwarden, één van
De Geeuw in Sneek, en vanuit Aengwirden zijn Clara van der Geest en Gerrit Hiemstra mee
geweest. De aanleiding was een artikel over zo’n roeivakantie in het tijdschrift Roei! van
enige tijd geleden, en roeien in Italië, dat leek ons wel wat!
Op zondag 19 april arriveerde iedereen bij de klassieke Italiaanse villa die we met zijn allen
gehuurd hadden in Porto Valtravaglia, een dorpje aan de oever van het meer, niet ver van
Luino. In Luino zit de roeivereniging Canottieri Luino, één van de zeven Italiaanse
roeiverenigingen rond het Lago Maggiore. Het Lago Maggiore is een van de grootste meren
in het noorden van Italië; het noordelijke deel behoort tot Zwitserland. Het heeft een lengte
van ruim 60 kilometer en een breedte die varieert van 5 tot 10 kilometer. Volgens de
plaatselijke Italianen is het -uiteraard- het mooiste meer van Italië.
Het roeiprogramma bestond uit roeitochten op maandag en dinsdag, woensdag een rustdag en daarna nog roeien op donderdag en vrijdag. Het programma werd georganiseerd door een
aparte afdeling van de roeivereniging met een eigen website (lagomaggiorerowingtour.com).
Er werd geroeid in coastal-boten, omdat er op het meer een flinke golfslag kan optreden, dat
bleek ook echt geen overbodige luxe. Op elke tocht ging een begeleidingsboot mee voor de
veiligheid. We hadden een gestuurde dubbelvier en een ongestuurde dubbeltwee tot onze
beschikking; er was altijd één roeier die de vier moest sturen en één die meevoer in de
begeleidingsboot. Onderweg kon er gewisseld worden.
Op de eerste dag werden we met een busje naar de roeivereniging gebracht. Daar kregen we
uitleg van Luigi (il presidente!) over het programma en de veiligheidsinstructies, en werden
de boten te water gelaten. Vervolgens roeiden we vanuit Luino naar de overkant van het meer
richting Oggebbio en bogen af naar het zuidwesten. Na een koffiepauze in Intra roeiden we
via Verbania naar Feriolo. De tocht begon met prachtig weer en vlak water, maar gaandeweg
trok de wind aan vanuit het zuidwesten en namen de golven toe. In Feriolo bleven de boten
liggen en gingen we met de bus weer naar huis.
Het Lago Maggiore kent een heel specifiek windklimaat: in de vroege ochtend waait de wind
uit het noordoosten, in de tweede helft van de ochtend draait hij naar het zuiden tot
zuidwesten. In de loop van de middag neemt de wind wat in kracht toe; in de avond en nacht
gaat hij weer liggen. Over het algemeen is de wind niet heel sterk, maar een zuidwestelijke
windkracht 3 à 4 kan toch behoorlijke golven veroorzaken waarin het lastig roeien is.
Op dag twee startten we weer vanuit Feriolo, maar dit keer met stevige wind en flinke golven,
en omdat we aan lager wal lagen, was het lastig op gang te komen. De tocht voerde langs de
Borromeïsche eilanden naar het eindpunt Arolo, langs het Eremo di Santa Caterina del Sasso,
een oud klooster dat als het ware aan de rotswand geplakt zit. In Arolo werden de boten
gestald en genoten we in een lokale osteria van een heerlijke lunch.
De volgende dag was een welkome rustdag; we gingen naar de markt in Luino, naar verluidt
de grootste van Italië. Er kwam geen eind aan de kramen met kleding, tassen en stoffen. Luigi
had ons afgeraden om te gaan, te druk en te toeristisch, maar we waren nu eenmaal toeristen,
dus gingen we toch.
Op donderdag bracht de bus ons weer naar Arolo, vanwaar we in twee etappes terugroeidennaar Luino, met een tussenstop (en lunch) in Caldè. Helaas moest Gerrit voor het tweede deel afhaken vanwege een rugblessure.
Vrijdag was de laatste roeidag: een rondje van ongeveer 18 km over het meer, eerst
oversteken naar Cannero Riviera, dan naar het noorden richting Cannobio, en na de lunch
weer terug via Maccagno naar Luino.
Zaterdag was er nog een laatste dag om in de omgeving rond te kijken, en zondag vertrok
iedereen weer naar huis of een andere bestemming. Een prachtige week met mooi weer,
mooie (en uitdagende) roeitochten, een gezellige groep en heerlijk eten. Een hele belevenis,
en een aanrader voor roeiers die wel eens wat anders willen dan het Heerenveens Kanaal of de Dokkumer Ee.
